به گزارش خبرگزاری رسمی ايران ، ايرنا، سردار توحيد عبدی در جريان همايشی در شهر اراک، گفته است که تغييرات ايجاد شده در شرايط اجتماعی باعث شده تا سن برخی از جرايم مانند اعتياد و روسپی گری کاهش بيابد و به حدود ۱۳ سالگی برسد.

اين مقام نيروی انتظامی همچنين تاکيد کرده است که بدليل شرايط اجتماعی جديد، شيوه های تامين امنيت نيز بايد تغيير کند.

دکتر عباس محمدی اصل، جامعه شناس و مدرس دانشگاه در تهران در اين زمينه به بی بی سی گفت: “جوان شدن سن جرم و بزهکاری در واقع نشان دهنده افزايش خشونت اجتماعی در جامعه ماست. اين جوانان و يا نوجوانانی که به جرم يا بزه کشيده می شوند قربانيان نوعی خشونت هستند. منظور از خشونت در واقع کليه عوامل بازدارنده ای است که اجازه نمی دهد تا انسانها شخصيتشان را تا سرحد امکان رشد بدهند و شکوفا کنند.”

عواملی از قبيل: ” نبود امکانات تربيتی، فقدان اميد به آينده، گسيختگی خانواده ها، کاهش فضای خلاقيت در زندگی اجتماعی، فقدان و يا کمبود امنيت اجتماعی و نبود امکانات مناسب برای گذراندن اوقات فراغت، وسعت يافتن شکاف نسلها و وابستگی اقتصادی جوانان به خانواده ها در عين استقلال طلبی آنها”
آقای محمدی اصل همچنين رجوع روز افزون جوانان به گروههای هم سن و سال خود برای يادگيری تجربيات آنها را نيز عاملی موثر دانست و افزود:”نکته ديگر آن است که جوانان انحراف را کم هزينه می بينند و آنرا فرصت مغتنمی برای ابراز وجود و رشد تلقی می کنند.”
وی همچنين گفت: به دليل وجود ارتباطات فرهنگی در سطح بين المللی، جوانان از يکسو قادر نيستند جهان خارج را فراموش کنند و از سوی ديگر نمی توانند هنجارها و ارزشهايی را که از اين جهان به داخل کشور سرايت می کند با نيازهای جامعه خود متناسب کنند و نتيجتا در رفتارهايشان دچار نقصان می شوند.

آقای محمدی اصل همچنين معتقد است که اصول گرايی و نگاه آسمانی و آرمانی به تعريف انسان باعث شده که واقعيت فراموش شود و تعريف حريم مدنی و حقوق انسان در فضای فرهنگی جامعه وجود نداشته باشد.

“در نگاه جهانی ما در جستجوی يک نقش جديد هستيم و چون بستر سازی مناسبی نشده افراد برای ابراز حضور اجتماعی خود تجربيات پراکنده ای می کنند. تمام برنامه ريزی ما بايد متناسب با اين باشد که از فرايند تکامل تاريخ، آنگونه که در جهان اتفاق می افتد درس بگيريم و از آن در مسير خودمان استفاده کنيم. به نظر من ما اين فرايند را جدی نمی گيريم و ضمن مقاومت در برابر آن رو به گذشته نگاه می کنيم. ما بايد با آينده نگری و جهان نگری به تعريف جديد انسان و حقوق او توجه کنيم.

فرهنگ پيرسالاری!!
آقای محمدی اصل گفت: “فرهنگ ما فرهنگی است جوان کش که در آن همچنان رستم سهراب را می کشد و جوان اجازه حضور ندارد و بايد هميشه در ظل تفکر پيرانه بيانديشد و زندگی کند. ما بايد در اين دوران سرمايه گزاری کنيم و اجازه بدهيم فرد خلاقيت به خرج دهد و خود را شکوفا کند.”
“ما به جای اينکه دوران جوانی را يک فرصت تلقی کنيم آنرا به عنوان يک تهديد تلقی کرده ايم و حتی برچسب منفی هم روی آن زده ايم و جوان را به چشم آشوب طلبی می بينيم که بايد کنترل شود.”

وی افزود: “بدليل همين تفکر، که اجازه نمی دهيم خود جوان با توجه به نيازهايش برای خود برنامه ريزی کند، او به ناگزير فعاليتهای خود را در مسير انحرافی تجربه می کند.”

نظر شما در اين مورد چيست؟ فکر می کنيد چه عواملی در پايين آمدن سن جرم در ايران موثر بوده است؟ آيا قوانين موجود و اقدامات نهادهای مسئول را در اين زمينه کافی و مناسب می دانيد؟ از تجربيات و مشاهدات خود برای ما بگوييد.

نظرات خود را برای ما بفرستيد.